Tekenen van troost

Lijdenstijd

Veel mensen herkennen het: Onrust in de weken voor de sterfdag van hun dierbare. Het is toch ook niet te bevatten… zoveel jaar geleden leefde hij/zij nog in deze weken en dan is er die datum van overlijden.

Herken jij ook die onrust?

Het labyrint van Chartres, detail schilderij
Het licht is sterker dan het donker

De tijd voor Pasen is voor mij een jaarlijks terugkerende moeilijke tijd. Een herbeleving van tijd, waarin ik vaak niet weet waar ik het zoeken moet. In de week voor Pasen (6 jaar geleden) overleed Robbin (mijn jongste zoon).

En nu is het zes jaar later en opeens alweer drie weken na Pasen. Ik zie en voel weer volop tekenen van troost:
De lente jubelt in allerlei kleuren, de zon verwarmt me en ik voel rust en ruimte om te schrijven.

Leven

Voor mij is er veel troost in de natuur die nu steeds kleurrijker wordt. De zon wordt weer warmer en de vogels zingen nóg luider.

Labyrint als teken van troost

De symboliek van het labyrint is mooi. Het gaat over leven, dood en nieuw leven. Wie het labyrint in loopt, gaat onderweg naar het centrum. 

Ik zie het labyrint als levensweg en ook als reis door rouw. De weg is lang, vol bochten. Je moet het maar zien vol te houden….maar, in tegenstelling tot een doolhof kun je niet verdwalen in het labyrint. Er is 1 weg.

Na de dood van je dierbare is er geen ‘gewoon leven dat doorgaat’. Je moet jezelf opnieuw uitvinden. Wie ben jij nog zonder de ander? Hoe voel jij verbinding met je lieve naaste? Hoe zou het met hem/haar zijn? Vraag jij je dat ook weleens af?

Acrylverf op doek, 90 x 90 cm

Zou je graag een labyrint willen lopen maar kan dat niet door ziekte of energiegebrek? Kom je de deur moeilijk uit door rouw? Als je een labyrint tekent, kun je de weg ‘lopen’ door met je vinger het pad te volgen.

Zo legde men vroeger in kerken labyrinten, voor mensen die de pelgrimsreis naar Jeruzalem niet konden lopen.

Creatieve tip:

Teken een spiraal van binnen naar buiten, met een beetje bibberhand, rafelige lijn. Teken dan vanaf nr.2 richting nr.3 de spiraal in tegenovergestelde richting. Zo heb je op eenvoudige wijze een labyrintroosje getekend. Je kunt dit op allerlei manieren uitwerken. Van kleine pentekening tot groot schilderij. Met veel of weinig lijnen. Vergelijk de tekeningen hierboven en hieronder maar eens.

Veel tekenplezier!

Binnenkort zijn er weer meer workshops met het thema labyrint, zie agenda.


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Tekenen van Troost.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Zonder titel

Vanochtend zag ik een foto van een vader die zijn zoontje op zijn schouders draagt.
Een mooi beeld, dat mij inspireerde om deze tekening te maken.

Een vader en een zoon…dat roept verschillende dingen bij me op. Mooie herinneringen aan een gouden tijd én gemis. Het vogeltje dat weggevlogen is en niet meer terugkomt….

Als ik nu naar deze tekening kijk, zie ik verschillende dingen. Ik kan me verplaatsen in de zorgzame vader die zijn kindje draagt.

Ik kan me ook verplaatsen in het kind dat gedragen wordt. Je gedragen voelen is fijn: Er zijn mensen die om je geven en je een helpende hand of steunende schouder bieden als dat nodig is.

Waarom wordt dit vogeltje gedragen? Kon het niet meer vliegen, was het moe, of wilde het plezier beleven en even hoog boven alles uit kijken?

Het is best leuk om je tekening zo te bekijken, jezelf vragen te stellen en je eigen verhaal erin te zien.

Innerlijke vreugde

Betekenissen

Ik kreeg deze week de vraag naar de betekenis van twee van mijn schilderijen.

Mooi zo’n vraag. Het liet me opnieuw bewust naar deze schilderijen kijken. Als je een werk ‘Abstract’ noemt, zoals ik bij bovenstaand schilderij deed, kan de kijker er zelf van alles inzien. Daarbij betekent ‘abstract’ voor mij hetzelfde als ‘zonder titel’.

Ik vind het fijn als mensen een beeld op zich laten inwerken en hun eigen verhaal eraan geven. Maar nu vroeg iemand naar míjn verhaal. Dus ik probeer nu te verwoorden, wat ik intuïtief schilderde.

Ik heb de titel veranderd in: ‘Innerlijke vreugde’. Ik schilderde in een mooie tijd. Een tijd waarin ik me licht en happy voelde. Ik weet nog precies wanneer. Het was kort na mijn verhuizing naar de Achterhoek. Ik voelde rust en ruimte om heerlijk ontspannen aan het werk te gaan.

Het schilderij is opgebouwd in verschillende lagen. De ondergrond is donkerroze en daaroverheen schilderde ik steeds meer lichte kleuren roze, wit, geel en meer.

‘Roze dankt zijn naam aan de roos. De roos met haar zachte, zoete geur. Als je roze in een ruimte toepast, neemt het negatieve gevoelens weg en geeft het de ruimte een milde, liefdevolle sfeer’ (bron: ‘Kleur ben je zelf’).

Ik denk dat ik daarom zo blij ben met dit schilderij. De zachte uitstraling is sfeervol én het herinnert me aan de mooie tijd waarin ik het schilderde.

Het wit en lichtgeel geven me een gevoel van verbinding met iets waar ik geen woorden voor heb. Iets met licht en kracht van boven. Maar ook een innerlijke stilte.

Ik heb het schilderij vanuit mijn gevoel intuïtief opgebouwd in lagen. Zonder vooropgezet plan dus.

De kijker (koper?) ziet zijn eigen verhaal. Wat zie jij?

Het tweede schilderij kreeg als titel ‘Ik heb voor jou de zon geplukt’. Ik schreef al eens eerder over het ontstaan van dit schilderij:

Alleen maar vrolijke plaatjes maken, lijkt op ontkenning van alle verdriet. Tegelijk helpt het ook. Toen ik gisteren de zon maakte, voelde dat als een bevrijding, na het verwerken van de prut op mijn schilderdoek. ( dat was nog ff technisch gedoetje, ik gebruikte een gel medium om koffiedik op te plakken)

In mijn werk maak ik keuzes. Soms heb ik aandacht voor het donker, verlies, verdriet, en dan heb ik weer aandacht voor moed, kracht, zacht en troost.

Rouw heeft ruimte nodig.
Wie rouwt, heeft kleur en troost nodig.
En zo is mijn schilderij geworden:

‘Ik heb voor jou de zon geplukt’


Hierbij lag de titel door de afbeelding voor het oprapen.
Geel is de meest blije kleur. En goud (de kleine zon) is het mooiste wat je jezelf mag gunnen. Tot zover over mijn schilderijen.

Als je meer over de betekenis van kleuren wilt lezen, is dit een mooi boek.

Ik wens je voor de komende tijd de warmte van de zon en de mooiste kleuren.

Vind je het fijn om samen met anderen kleur te geven aan je dag? Kijk eens bij de Agenda. Misschien zit er iets voor jou bij. Welkom!


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Het labyrint als wegwijzer

Er zijn van die wijze mensen die zeggen dat je niet op inspiratie moet wachten, maar dat je gewoon aan het werk moet gaan.
Zo opende ik mijn laptop om weer eens te schrijven, en hoopte ik dat de inspiratie dan vanzelf zou komen.  

labyrint-hart

Maar dat ‘gewoon aan het werk gaan’, werkte niet. Geen krachtige kleurrijke woorden of betekenisvolle opborrelende ideeën, niks flow, niks.

Wat wél werkte: tekenen. Als niets lijkt te lukken en op moeilijke momenten, ga ik altijd zomaar wat tekenen. Meestal gaat dat vanzelf.

Waar mijn schrijfpen hapert, vloeit de inkt uit mijn tekenpen

Als mijn tekenpen dan óók nog eens weigert, ik me helemaal verdwaald voel en niet weet wat ik moet tekenen, weet ik waar ik altijd op terug kan vallen. Labyrinten tekenen!

De weg van het labyrint

Als ik een labyrint teken, geeft me dat een goed gevoel. Er is 1 weggetje en daar kun je niet verdwalen. Nog zonder veel uitleg over de symboliek is het al fijn om te doen. 

Het is eenvoudig om vanuit een kruispunt en vier punten daar omheen een labyrint te tekenen. Je kunt het al aflezen uit bovenstaande tekening.

Tussen de lijnen is er nu een pad ontstaan. Deze basis kun je op allerlei manieren uitwerken.

Het labyrint met 7 omwegen, het ‘Kretensische labyrint’, is een variatie op deze basis. Als je het leuk vindt om dat samen te gaan tekenen, kan dat tijdens het Online Tekencafé op 11 april.

het Kretensische labyrint met 7 omwegen

Het labyrint van Chartres en zelf labyrinten ontwerpen

Als je weet hoe het moet, is het niet moeilijk.
Ja… dat is bij alles natuurlijk. Ben je benieuwd hoe je het labyrint van Chartres tekent en hoe je je eigen labyrinten kunt ontwerpen?

In de nieuwe cursus Labyrint tekenen, laat ik je zien hoe dat kan.
Ik heb vier Online bijeenkomsten gepland.

Aan bod komen:

  • het Kretensisch labyrint,
  • het labyrint van Chartres,
  • hartlabyrint,
  • bloemen en
  • je eigen ontwerp

Nieuw: Offline cursus!

De off-lijnen gaan weer open. Ik ontvang je graag in mijn creatieve huiskamer voor de cursus Labyrint tekenen zoals hierboven genoemd.

Het verschil: de Offline bijeenkomsten hebben een tijdsduur van twee uur. Online duurt een workshop anderhalf uur. En, o ja, ik schenk weer koffie of thee voor je in.

het Kretensische labyrint, Chartres en zelf ontworpen tulpen-labyrinten


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Van Vleugellam naar Veerkracht en Vreugde

Vleugellam

Ken je dat? Dat overspoelende gevoel? Geraakt worden en niets meer kunnen.

De hele wereld rouwt momenteel. Het is echt verschrikkelijk. Mijn hart huilt. Hier stoppen mijn ‘zinnige’ woorden.

Het valt me moeilijk om in deze dagen te schrijven. De oorlog in Oekraïne  heeft een verlammende werking op me. Ik denk op veel mensen. Iedereen leeft nu in angst. En iedereen gaat er weer anders mee om. Hoe doe jij dat? Wat doe je en wat juist niet?

Ik voelde me een vleugellam vogeltje, dat het liefst in een hoekje ging zitten wachten tot het over zou zijn. Maar na de eerste schok en vreselijke beelden op tv, voelde ik een enorme drive om te gaan tekenen en mijn gevoel te uiten. En ik vond rust in het kleuren met kleurpotloden.

Veerkracht

Mensen hebben veel veerkracht. Maar wat als je weinig reserve hebt? Als je zelf al rouwt om persoonlijk verlies en de hele wereld rouwt? Wordt jouw rouw erger? Of heb je daar niet eens meer ruimte voor?

Tekenen heeft mij mijn hele leven al geholpen. Als kind al bij kleine verdrietjes, als volwassene in tijden van somberte. En na het overlijden van Robbin hield tekenen me op de been. Terwijl ik alleen maar stil kon zitten, kon ik wél tekenen, of iets vegen in koffieprut.

Vreugde

Ik vind het altijd weer bijzonder hoe blij ik word als ik iets maak. Als ik zomaar wat krabbel óf uitdrukking kan geven aan emoties. Ook aan de heel verdrietige. Het is net alsof ik dan even opgetild word uit iets zwaars. Het geeft me lucht. En meer. Ik ben ook altijd trots als iets mooi is geworden.

Verlangen naar vrede

De laatste tekening die ik afgelopen week maakte. Daarbij koos ik de kleuren van Oekraïne.


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Toen het leven nog goed….en een schepje moed

Mijn vingers zweven boven de toetsen….wat ga ik schrijven? Ik zie een foto van heel lang geleden en die dendert even binnen.

Zojuist zag ik een plaatje op facebook. Een herinnering. Facebook deelt dagelijks herinneringen met mij, van eerder geplaatste berichten.

Daarbij krijg ik dan de melding: ‘We hopen dat je het leuk vindt om terug te kijken op je herinneringen op facebook en ze te delen, van de recentste herinneringen tot die van lang geleden.’

Vandaag zie ik deze vrolijke afbeelding, met de melding dat ik dit acht jaar geleden plaatste. Acht jaar geleden…

Op mijn persoonlijke kalender van ‘vóór die tijd en ná die tijd’ is dit een ‘vóór’ . ‘Toen leefde Robbin nog’ denk ik meteen. Toen het leven nog goed was? Nee.

Wat was het een verdrietige periode. Ik schrijf weinig over die jaren van zorgen en verdriet. Ik zie en lees mijn tekeningen en schilderijen uit die tijd als dagboekfragmenten. Ze zeggen mij alles. Dat is genoeg.

Acht jaar geleden…In deze jaren sloop een ziekte in Robbins hoofd. Hij en wij kregen met psychiatrie te maken.

Terug naar het vrolijke plaatje. ‘Hoe kun je bij zoveel verdriet zo vrolijk tekenen?’ vroeg ooit iemand aan me.

Dit is mijn medicijn: kleuren vinden en kleur geven aan een grauwe werkelijkheid. Fantasievol een lieflijk tafereeltje tekenen. Moedervogel en kind. Vrolijk samen.

Ik tekende in die tijd elke dag. Soms een snelle krabbel, vaak zat ik uren te kleuren. Het gaf me een doel en het was troostvol.

De herinnering van Facebook geeft me inspiratie. Dit ‘elke dag een schepje’, zoals ik mijn project toen noemde, kan ik gebruiken bij een workshop. In mijn volgende Online Tekencafé wordt dit het thema: ‘Kunst uit de keukenla’. Een la vol inspiratie. (Ik schreef hier al eens eerder over *) Vormen tekenen geeft houvast: ‘Fijn in vorm’ dus.

Creatieve inspiratie

Open je keukenla en trek een van de vormen na. Een lepel, mes, vork, of iets kleins dat zijn onderkomen vond in de la.
Kleur, of teken een leuk tafereeltje met deze vormen. Ook kinderen vinden dit heel leuk om te doen.

En natuurlijk leuk als je mij het resultaat laat zien. Bijvoorbeeld op Facebook. Dan krijg ik over acht jaar misschien wel die melding: ‘We hopen dat je het leuk vindt om terug te kijken op…’


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Kleurrijk leven

Hoe is het met je? Ik hoop dat het goed gaat met je, of, zoals een vriendin soms tegen me zegt ‘ik wens je een: Zo goed mogelijk!’

Het is al even geleden dat ik mijn ‘Wekelijkse Inspiratie’ schreef. Dat begon een lieve vriendin op te vallen. Ik kreeg een mailtje met de vraag of ik ziek was of dat er iets anders aan de hand was. Ze miste mijn mail, waar ze altijd zo naar uitkeek. Ze kon ook geen nieuwe blogs vinden op mijn website. Ik vond haar bericht zo lief. Het is toch fijn als je hoort dat je gemist wordt.

Daarom heb ik vandaag mijn lege Word document weer voor me. Inspiratie of niet, contact houden vind ik belangrijk. Kijk hoe druk ik het had! Met heel leuke dingen.

Eerlijk gezegd had ik er geen zin meer in. Niet om over rouw te schrijven en niet om creatieve tips te delen.

Juist als tegenhanger van alles wat ik las en meekreeg over rouw, (ik volg veel collega’s rouwbegeleider, – coach, -therapeut), ontstond er een explosie aan nieuwe tekeningen en schilderijen. Ik wilde alleen nog mooie dingen maken, kleur geven aan het leven en vreugde delen.

Ik ontdekte een nieuwe inspiratiebron: Neurographic Art. Het is een mooi woord voor wat ik als coach/tekentherapeut eigenlijk al wel leerde. Betekenis geven aan lijnen. Vanuit een bepaalde gedachte iets vorm geven. Een fijne manier, aanvullend, om anderen te begeleiden bij rouw.

En een speelse manier van tekenen die voor iedereen haalbaar is. Ontspannend. Meditatief. 

Ik herontdekte het tekenen ’s avonds. Als bijna tv-verslaafde vond ik het tijd om te stoppen met kijken. In plaats daarvan zette ik rustgevende muziek op en pakte ik mijn kleurpotloden. Zo dook ik in mijn eigen fantasiewereld. Beter dan het nieuws in de wereld aan te horen. Mindful.


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Toeval, Tekeningen lezen, en de ‘Unvollendete’

Heb jij dat ook weleens, dat je al een paar dagen steeds even aan iemand denkt, en dat dan je telefoon gaat…juist, je krijgt die persoon aan de lijn.

Volgens mij is het vaak niet echt toeval. Die vriendin met wie je al een tijdje geen contact had, laat nu van zich horen. En ja, jij dacht ook al ‘ik heb lang niets laten horen, ik moet nodig weer eens bellen’.

Maar soms zijn dingen wel echt heel toevallig. Na de vorige W.I. (Wekelijkse Inspiratie) dacht ik na over het onderwerp: Tekeningen lezen en tekentaal. Goed om daar een keer over te schrijven.

Ik dacht over een gebeurtenis van zo’n tien jaar geleden. Voor het eerst kwam iemand bij me om een cursus helend tekenen te volgen.  Ze had begrepen dat ik tekeningen kon analyseren en daarom nam ze een hele stapel tekeningen mee. Ze gaf ze aan mij en zei: “Zeg maar even wat dit allemaal betekent, want dat kun jij toch zien?”

Ja, kom maar, ik zal het wel even zeggen… ? Nee, zo werkt het niet. Ik kan inderdaad goed tekeningen analyseren. Ik zie veel en toch weet ik niet hoe het zit. Alleen de tekenaar weet het zelf. Het is aan mij om vragen te stellen over de tekening, zodat de ander zelf ontdekt wat het betekent. Ik zeg wel vaak wat ik zie, om de ander te helpen de betekenissen te vinden.

En het toeval? Afgelopen week kreeg ik een berichtje van iemand die ik in eerste instantie niet kende. Ze schreef ‘Ik weet niet waarom, maar ik denk de laatste tijd vaak aan je….’ Drie keer raden. Ja, deze cursist van tien jaar geleden. Met haar stapel tekeningen.

Tekeningen lezen

Er zijn verschillende elementen in een tekening die informatie kunnen geven. Ik noem er een paar. Natuurlijk in eerste instantie: wat is er getekend? Stelt het figuratief iets voor? Zijn er symbolen getekend? Welke kleuren zijn gebruikt en wat betekenen die voor deze persoon? Kleuren hebben een algemene betekenis, maar oranje kan voor mij toch iets anders betekenen dan voor jou. Mijn kleurherinnering kan zijn: de oranje gordijnen op mijn kinderkamer waar ik al dan niet mooie herinneringen aan heb.

Maar er is veel meer. Nog een paar: links in de tekening= verleden, rechts=toekomst, boven= hulpbron en onder= probleem/uitdaging. In het centrum: hier en nu.

De Unvollendete

Dit is een schilderij dat gemaakt is door Robbin. Ik aarzel enigszins. Laat ik dit wel zien? Ik vraag altijd toestemming voor het plaatsen van persoonlijk werk. Ik kan het niet meer vragen..

Zo kan ik ook niet meer in gesprek over de betekenis. Heeft Robbin de afbeelding wel zo bedoeld of heb ik hem ondersteboven geplaatst? Of een kwart slag gedraaid? Ik zie een grote witte, lege ruimte in het centrum en voel de eenzaamheid van Robbin. Ik mis hem. Ik voel dus niet zijn, maar mijn eenzaamheid van gemis.

Hoe zou Robbin het bedoeld hebben? Een schilderij in vier delen. De elementen? Was hij juist in zijn element toen hij schilderde? Is wit voor hem harmonie en ‘alles is goed’?

Ik heb altijd gedacht dat dit schilderij nog niet af is. Daarin ben ik wel bevestigd, toen ik later op Robbins computer de afbeelding zag die hij bewerkte met heel veel kleuren. Voor mij blijft dit schilderij ‘de Unvollendete’. Ik koester het met liefde. En ik zie steeds meer… een kruis, of een figuur in wit. Kijk, op 1 been.

(Och, Robbin, wat heb je dit toch mooi geschilderd. De kleurovergangen van donker naar licht…ik wens en denk je in het licht)

Tekeningen lezen en een mini-sessie

Vind je het fijn en interessant om jouw eigen tekeningen of schilderijen nader te beschouwen? Ik kan er samen met je naar kijken en jou vragen stellen zodat je misschien meer betekenis kunt geven aan jouw eigen werk.


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Van gehaaste tijd naar vertraagde tijd, intuïtief schilderen en meten is weten

De eerste week van januari zit er alweer op. De ‘feestdagen’ zijn voorbij en het gewone leven is voor velen weer begonnen. En, denk ik daarbij, voor veel mensen is er nooit meer een ‘gewoon leven’. Een leven van hard werken en druk bezig zijn, gericht op kloktijd, veranderde in ‘vertraagde tijd’. Een belevingstijd met alle emoties bij rouw. 
Vertraagde tijd maakt soms dat je helemaal stilstaat, of teruggaat in de tijd. Ooit schreef ik:

Er is geen tijd,
alleen maar jij.
De tijd die vliegt
En jij..
Voorbij

Hoe is het met jou? Hoe ervaar jij de tijd? Ik herken me soms wel in de uitspraak ‘er is alleen nog een ‘vóór en ná die tijd’, waarbij mensen de sterfdatum noemen van hun dierbare, of een datum die om andere reden erg ingrijpend is.  


Voor mij is er vanaf 21 maart 2016 een andere jaartelling begonnen. Het is nu ‘al’ bijna 6 jaar geleden…


intuïtief schilderen en meten is weten

Het stond al een tijdje klaar, maar ik had weinig energie. Een groot leeg doek. En nu, na een kleine december-retraite, (bewust vertraagd in de tijd) pakte ik met frisse nieuw-begin-zin dat doek. Maar hoe te beginnen?


Creatief idee

Werken met passer en liniaal geven houvast. Als je een cirkel trekt met je passer krijg je een afgesloten ruimte, die je kunt inkleuren. Of je tekent er figuren in. Daarom vinden veel mensen mandala’s tekenen en kleuren zo fijn. Vanuit bewust getekende vormen, kun je intuïtief kleuren kiezen. Wil je een mooie balans in je tekening, dan is meten een goed idee.

Natuurlijk kun je ook alleen een cirkel inkleuren, of juist alleen tekenen met een zwarte fineliner of inkt, en daar verder geen kleur aan geven.


Over tekenen, kleuren en de taal van tekenen valt veel te zeggen. In de cursus Troostvol tekenen zal ik daar meer over vertellen.

Meten=weten=houvast

Kleuren=kleur bekennen=emoties


Nieuw programma

Troostvol tekenen en ruimte voor rouw.

In de nieuwe cursus ‘Troostvol Tekenen’ krijg je een soort houvast door korte, gerichte tekenopdrachten. Het is niet moeilijk. Vaak ontstaat er uit een krabbel, of uit wat lijnen iets moois.


Het hoeft niets te worden en toch wordt het wat.


Soms laat ik een mooi voorbeeld zien en soms geef ik je bewust geen voorbeeld. Stapsgewijs help ik je op weg naar jouw persoonlijke tekening.


Houvast en emoties komen beide aan bod. Aangevuld met informatie over rouw. En ruimte om met elkaar in gesprek te gaan over rouw en troost. Dat hoeft niet als je daar geen zin in hebt.


Nieuw: online tekencafé

Elke eerste maandagmiddag van de maand.

Tijd: 14.00 uur – 15.00 uur

Bijdrage € 15,-


Een uurtje tekenen en een ontspannende tekenopdracht staan centraal in deze online ontmoeting. Voor iedereen die even wil ontspannen en zichzelf creatieve tijd gunt.


Work in progress

Het doek waar ik nu mee bezig ben, is een combinatie van intuïtief kleuren kiezen en mooie vormen tekenen. Het abstract schilderen vanuit mijn gevoel, en het ‘meten is weten’ en doelgericht figuren maken geven een mooie afwisseling waarin ik me goed voel en fijn in vorm ben.


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

De dagen voor kerst, ‘Work in progress’ en een lichtpuntje

Hoe is het vandaag met je? Ben je druk voor kerst? Of máák je je druk? Moet/wil je nog veel doen? Of wordt het een weekend zoals andere weekends? Verheug je je op iets bijzonders? Zie je ertegenop?

Wat een vragen hè.

Ik maakte me nogal druk. Ik móest nog veel voor de kerst (van mezelf). Maar ik liet me afleiden door de social media….. Ja ja, daar is altijd wat te doen.

Met dat laatste heb ik korte metten gemaakt. Ik ben er even niet.

Work in progress

‘Work in progress’. Klinkt dat erg? Onaf?

Ik wilde graag tekenen en had nog mooie schetsen klaarliggen. Maar opeens merkte ik dat niets me meer lukte. Mijn hoofd zat te vol en ik voelde teveel stress.

Ik heb alles wat ik nog moest en zou en wou maar uit handen laten vallen en toen kreeg ik lucht!

‘Work in progress’ klinkt best mooi. Werk in uitvoering. Je kunt er nog aan werken. Maar het hoeft niet nu.

Vanochtend dacht ik: Het hele leven is Work in progress. Dat onderweg zijn is toch ook fijn? En soms ook zo troostvol. Als je de weg van rouw moest nemen…Het zal anders worden. De weg ontvouwt zich tijdens het lopen. Je kunt veel rustpauzes nemen.

Creatieve Inspiratie

Deze keer een plaatje dat je misschien inspireert om zelf aan de slag te gaan met het thema ‘harten en verbinding’. Een variatie op eerdere  mails, een variatie op de workshops die je mogelijk volgde.

Gisteren, vandaag, morgen.. kerst en altijd.

Ik wil je graag het beste wensen voor de kerst.
Ik wil je graag het beste wensen voor vandaag en morgen en altijd.

Ik wens je liefde, licht en vreugde.

Als je iemand juist met kerst zo mist, misschien wel erger dan op andere dagen, dan wens ik je de troost van mooie herinneringen. Soms lukt dat (nog) niet in een tijd van rauwe rouw. Dan wens ik je ruimte om je verdriet te kunnen uiten. Iemand die je nabij is.



Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.

Van verscheurd door verlies naar verbinding in liefde

Vorige week dacht ik: Nu is het klaar. Ik ga vanaf nu alleen nog mooie schilderijen maken en heb het niet meer over rouw. Kun je je dat voorstellen? Dat je gewoon denkt:

Streep eronder, streep erdoor, klaar. Ik heb aan rouw gewerkt, veel verwerkt en verder maar weer.

Ik wil Gewoon leuke dingen doen.

En wat zal ik er nog over schrijven? Of tekenen? Ik heb zo’n beetje alles al verwerkt in mijn schrijverij en tekeningen. Dus ik legde spullen klaar om aan een nieuw schilderij te beginnen.

Opeens viel het me op dat er nogal wat kleine vliegjes om me heen dartelden. Donker zwarte stipjes die juist boven mijn lege doek zo zichtbaar waren. Ik maakte een foto van zo’n beestje, deed onderzoek op internet en kwam erachter dat ik last had van ‘rouwvliegjes’. Echt! Nog nooit van gehoord, en nu zo onverwacht verpestten deze vliegjes mijn werkplezier. Ik moest er ook wel om lachen. Wil ik niks meer met rouw, verschijnen die rouwvliegjes.

Het is net als bij gewone rouw. Het komt in golven op momenten die je niet verwacht.

Ik ben de strijd met deze wolken beestjes aangegaan. Veel zijn er verdwenen. Ik heb alle kamerplanten naar buiten verbannen (daar nestelen ze zich). En nog steeds vliegt er af en toe wat rond. Het lijkt wel alsof ze niet uit te roeien zijn. Er lijkt geen eind aan te komen….het lijkt wel rouw….

Vanochtend gaf ik een workshop waarin ik creatieve inspiratie deelde en waarin we het over ‘Verscheurd’ én over ‘Verbinding in liefde’ hadden. Hoe rouw een deel van je leven werd en blijft. Want Rouw = liefde. Hoe zou het ooit over zijn?

Het was een fijne workshop met mooie gesprekken. Het is altijd een beetje zoeken naar de combinatie van tekenen, ontmoeten en gesprek. Ik bied ruimte voor rouw én troostvol tekenen. We hebben het niet altijd over verlies en verdriet, maar als het zich aandient mag het er zijn. Ik voel me verbonden met mensen met rouw. En daarom blijf ik workshops geven en creatieve begeleiding.

Én ik blijf mooie schilderijen maken. Want daarin kan ik mijn grootste vreugde kwijt.

Creatieve tips

‘Van verscheurd naar verbinding in liefde’ en een spiegel-elfje

Scheur mooie kleuren uit een tijdschrift en maak van alle losse delen een geheel, door een nieuwe vorm te creëren. Je hoeft ze niet eens op te plakken, maar dat kan natuurlijk wel.

Of maak twee delen en zoek naar een verbindingsvorm. Dat kan al eenvoudig door verbindingslijnen te tekenen.

Hoe beweeg jij je tussen toen en nu?

In een workshop werkte ik ook met dit thema ‘Verbinding’. Rouw is een duaal proces: Je beweegt tussen de verlieskant en herstelkant van rouw. Verdriet in de ogen durven kijken en weer leuke dingen doen, afleiding zoeken.

Aan het eind van de workshop schreef Anita een mooi spiegel-elfje bij haar tekening ‘Verbinding in liefde’. Ik mag beide delen:

‘verscheurd
onze verbinding
en toch zo
nabij ben jij met
mij

hartverbonden
liefde in en met
jou mijn grote
Liefde voor
eeuwig’

Een elfje is een gedichtje dat uit elf woorden bestaat. Op de eerste regel schrijf je 1 woord, de tweede regel heeft 2 woorden, op regel drie staan 3 woorden, dan 4 woorden en het eindigt met 1 woord.

Gespiegeld is het andersom. Het begint met 1 woord, op de tweede regel staan 4 woorden, op de derde regel 3 woorden, op de vierde regel staan 2 woorden, en het eindigt met 1 woord.

Ik sluit af met een troostvogeltje, voor een beetje kleur op de donkere dagen van december. Heb het goed. Zorg goed voor jezelf.


Deze blog is eerder verstuurd naar de ontvangers van mijn Wekelijkse Inspiratie.
Wil jij ook gratis wekelijks een mail met creatieve inspiratie en blogs over rouw?
Schrijf je dan hier in.